پشت حرم حضرت زینب در زینبیه دمشق گورستانی است محصور در میان دیوار های نه چندان بلند . هر از گاهی گروه هایی از زایران ایرانی از ورودی آن وارد شده و به گوشه این گورستان می روند اکثر این زایران این گوشه را زیارتگاهی می دانند همانند سایر مقبره های موجود در سوریه .
ولی این محل فرق می کند با سایر زیارتگاههای دیگر .در این محل کسی آرمیده است که نوشته ها و سخنرانی هایش نقش مهمی در بروز انقلاب ایران در سال 57 داشت . کتاب های این پیکر امانت داده شده به خاک سوریه ، در اوایل انقلاب به تیراژ میلیونی هم رسید .
بر روی دیوارهای این مزار یادگارهای زیادی از عاشقان این دکتر شهید مانده است که همه نشان از محبوب ماندن وی پس از سالهای طولانی از مرگش می باشد
شریعتی هنوز هم محل مجادله است میان طرفدارانش و منتقدانش . در حالیکه بسیاری از دوستدارانش وی را مخالف روحانیت امروزی می دانند ، در مقابل عده ای هم هستند که در پی رفع این ادعا و اثبات تایید این قشر از جامعه از طرف دکتر می باشند .
نمی دانم بگویم کدام یک از کتابهای دکتر را بیشتر دوست دارم .چون همه آنها خوب و قابل تعمق هستند .
یادم می آید دردانشکده حقوق و علوم سیاسی تهران جوانی شیرازی بود که کتاب «علی» دکتر را هفتاد بار خوانده بود و هنوز هم مشتاق دوباره خواندن آن بود .
طرحی از زندگی دکتر پوران شریعت رضوی را یک شبه خواندم و از زندگی دکتر درسها اموختم.
«کویر» را دوست دارم نمی دانم چرا شاید بخاطر نثر زیبایش .
کویر انتهای زمین است پایان سرزمین حیات، در کویر گویی به عالم دیگر نزدیکیم . کویر صحرای بیکرانه عدم است . خوابگاه مرگ،جولانگاه هول . راه تنها یه سوی آسمان. کشور سبز آرزوها و...............
رسانه ملی هم امسال مثلا سنگ تمام گذاشت برای سالگرد مرحوم شریعتی و در اخبار 22 شب اشاره ای گذرا به این معلم شهید داشت . جالب اینجاست که به خانه آن مرحوم و زادگاهش وسایر جاها که به نوعی با شریعتی ارتباط داشت سر کشیدند و لی سراغ یادگارهای دکتر و همسرش نرفتند گویی وی در بی کسی مرده و هیچ خانواده ای نداشته.
یادش گرامی
