با شروع رسمي تبليغات انتخابات رياست جمهوري دهم ، چهره شهرها كم كم انتخاباتي مي شود و در هر محفلي صحبت انتخابات هست. نكته اي كه عده كثيري بر آن باور و اعتقاد دارند شانس بالاي احمدي نژاد است و استدلال اين گروه آن است كه هيچ دوره اي در ايران يك رئيس جمهور يك بار بر مسند قدرت ننشسته و حتما تمام روساي جمهور ( به غير از بني صدر و رجايي) ، دو دوره كامل بر راس قوه اجرايي مملكت قرار داشته اند.
ظاهرا و به قول گزارشگران فوتبال روي كاغذ شايد همين طور باشد و شانس احمدي نژاد بيشتر باشد ولي مردم ايران در دوران اخير نشان داده اند كه تا كنون سه بار در انتخابات رياست جمهوري شگفتي ساز بوده اند.
بار اول:
در خرداد 76 علي رغم تمام پيش بيني ها و با عنايت به اينكه تمام صاحبان پيدا و پنهان قدرت در كشور پشت سر يك كانديد قرار گرفته بودند و عملا آقاي ناطق را همه رئيس جمهور مي دانستند به ناگاه اراده مردم سرنوشت چرخش قدرت در راس قوه مجريه را وارونه كرد و آقاي خاتمي به عنوان رئيس جمهور برگزيده شد و درصد مشاركت مردم در اين انتخابات با حضور حماسي مردم به بالاترين حد خود رسيد و تا كنون همچون مشاركتي در ساير انتخابات ديده نشده است
بار دوم:
در خرداد 1380 و دوره دوم رياست جمهوري خاتمي سنت ديگري شكسته شد و براي اولين بار يك رئيس جمهور با راي بيشتر از دوره اول خود به اقبال مردم روبرو شد در حاليكه روساي جمهور قبلي با ريزش شديد آراء در دوره دوم انتخاب حود مواجه بودند
|
دوره سوم:آیت الله خامنه ای با 15905987 دوره چهارم: یت الله خامنه ای با 12205012
|
|
دوره پنجم: هاشمی رفسنجانی 15550528 دوره ششم: هاشمی رفسنجانی 10566499
|
|
دوره هفتم: خاتمی 20138784 دوره هشتم:خاتمي 21659053 |
بار سوم:
خرداد و تير 1384 شاهد سومين شگفتي از طرف راي دهند گان بوديم و آن دومرحله اي شدن انتخابات رياست جمهوري براي اولين بار بود كه تا به آن تاريخ سابقه نداشت و مردم ايران به ناگاه چهره اي را براي رياست جمهوري برگزيدند كه تمامي كارشناسان هيچ گونه شانسي را براي وي قايل نبودند و به قول يك نظريه پرداز اصلاح طلب آقاي احمدي نژاد هنوز هم از بعد از چهار سال از بابت انتخاب شدنش ذوق زده است.
و شگفتي چهارم مي تواند در 22 خرداد 1388 از طرف مردم ايران شكل بگيرد و آن عدم انتخاب مجدد يك رئيس جمهور براي اولين بار در تاريخ انتخابات رياست جمهوري است .
بدون شك حضور يكپارچه مردم در پاي صندوقهاي راي به نفع خودشان است و مي تواند اين فرضيه غلط را كه حتما بايد يك شخص دوبار بر مسند رياست قوه مجريه را بشيند را باطل كند.
