اين روزها سخن از اجماع بعضي بزرگان  گروههاي سياسيي  كه يك زمان رقيب هم بودند با هم است براي تشكيل دولت وحدت ملي . اين آقاي احمدي نژاد و تيمش در دولت آنقدر كارهاي غير كارشناسي و غير عملي كرده اند كه صداي اكثريت جناح راست را در آورده . زماني محافظه كاران براي نشان دادن بحران در دولت خاتمي و گروههاي اصلاح طلب واژه عبور از خاتمي را چنان با بوق كرنا فرياد برآوردند در حاليكه نمي دانستند يك روزي خود نيز به مصيبت دچار خواهند شد و اكنون عقلاي جناح محافظه كار براي نجات كشور از كارهاي نسنجيده دولت نهم دست به دامان اصلاح طلبان معتدل شده اند . ملاقات ناطق نوري ، رقيب خاتمي در خرداد 76 با بعضي اصلاح طلبان ، نشان از عمق بحران در بدنه حاكميت دارد وگرنه اگرسران جناح محافظه كار مطمئن از پيشبرد اهداف خود به تنهايي بود ند هرگز سراغ اصلاح طلبان نمي رفتند.

اما به نظر مي رسد بحران موجود در كشور با تشكيل دولت به اصطلاح وحدت ملي هم نتواند رفع شود .طبق قانون اساسي و با نگاه به سابقه دولت هاي بعد از انقلاب ، قوه مجريه سهم اندكي در اداره امور در كشور دارد .در زمان خاتمي و به اعتراف خود رئيس جمهور ، وي تداركات چيي بيش نبود و به فرض مثال هم اگر در انتخابات رياست جمهوري دهم نامبرده يا شخصي با مشخصات  مورد قبول سران دو جناح موجود در كشور ، از دل رقابت با احمدي نژاد  پيروز بيرون آيد ، وارث بحران هاي مولود دولت نهم خواهد شد.

بحران هايي ريشه اي كه اراده اي قوي مي طلبد و تنها دولت نهم با كارهاي غير منطقي و غير كارشناسي بخش ناچيزي از آن را آشكار كرد .