در اين جامعه سياست زده ايران هر جا مي روي صحبت از تحولات روز و اشاره به حوادث بعد از انتخابات  است. در ميهماني ها هم معمولا اشاره به اين حوادث مي شود چندي قبل در يك مهماني خانوادگي صحبت از تحولات روز شد و يكي از سينه چاكان رئيس جمهور با دفاع از عملكرد و زحمات صادقانه شخص احمدي نژاد در مقايسه اي عجيب وي را با امير كبير مقايسه نمود.

مرحوم امير كبير اگر كينه درباريان اجازه مي داد مي توانست منشاء خدماتي عظيم و شگرف باشد خوب قسمت نشد و جامعه ايران از پياده شدن افكار اين اصلاح گر بزرگ محروم شد ولي امير در مدت كوتاه صدارت خود به يك اصل مهم خيلي پايبند بود و آن جدايي دخالت روحانيون در امور مملكت و اين عقيده وي باعث كينه شديد امام جمعه تهران از امير شد و در نهايت باعث شهادت امير گرديد.

در حال حاضر مقايسه امير با احمدي نژاد ظلمي بزرگ به شخص اميركبير مي باشد شايد بهترين گزينه براي قياس رئيس محترم قوه مجريه با شخصي كه در تاريخ ايران سهمي به سزا داشته حاج ميرزا آغاسي مي باشد كه شرح شيرين كاريهايش را مي توان در كتاب خان ملك ساساني مطالعه كرد.

يكي از كارهاي فلاكت بار آغاسي اين بود كه چون به آب شور علاقه اي نداشت استفاده از درياي خزر را به روسها واگذار كرده بود و چون همين شازده به ساخت توپ جنگي علاقه داشت(با خرج هزينه هاي هنگفت مانند بحث انرژي هسته اي) دو عدد توپ در غازيان و انزلي گذاشته بود تا جلوي حمله احتمالي جهاز روسها گرفته شود . آغاسي به ساخت قنات هم علاقه زياد داشت و بسياري از قنات هاي ايران در زمان وي كنده شده است .

 

شاعري شيرين سخن در وصف اقدامات آغاسي شعري سروده بود به اين مضمون:

  

نگذاشت به ملك شاه حاجي درمي    

                                                    شد خرج قنات و توپ هر بيش و كمي

نه حاصل دوست را از آن آب نمــي

                                                  نه خاطر خصـــــــم را از آن توپ غمي